Henk begon zijn loopbaan ooit ver weg van brandmeldinstallaties. Jarenlang werkte hij aan grote verbouwingen en renovaties, vaak met flinke teams onder zich. “Dat was het leukste werk dat ik had,” vertelt hij. Totdat vaste structuren wegvielen en hij steeds vaker tijdelijk werd ingezet op losse klussen. “Dan word je ergens neergezet om iets op te lossen en daarna weer door. Dat voelde voor mij leeg.”
De kennismaking met brandmeldinstallaties kwam bijna toevallig, maar maakte direct indruk. Niet alleen door de techniek, maar vooral door de impact. “Je bent hier bezig met veiligheid. Als wij ons werk goed doen, krijgen mensen op tijd de kans om een gebouw veilig te verlaten. Dat maakt dit vak voor mij het mooiste dat er is.” Die combinatie van maatschappelijke waarde en technische uitdaging zorgde ervoor dat hij zich steeds verder verdiepte in het vak.
Bij SPIE begon Henk als chef monteur op grote projecten. Al snel bleek dat zijn kracht breder lag. Door personele tekorten en veranderende behoeften op de afdeling rolde hij door naar een nieuwe rol. “Ik ben er eigenlijk ingerold,” zegt hij nuchter. “Ze zagen dat ik dingen oppikte die anderen misten. Toen kwam de vraag of ik teamleider wilde worden.”
Die rol bleek hem op het lijf geschreven. Als teamleider stuurt Henk een buitendienstteam van tien mensen aan. Hij ziet het als zijn belangrijkste taak om zichtbaar te zijn. “Even vragen hoe het gaat. Niet alleen ‘goed’, maar echt doorvragen. Want als je niet weet wat er speelt, kun je er ook geen rekening mee houden.” Die aanpak zorgt voor vertrouwen en openheid binnen het team.
Voor mij is het de mens achter de techniek
Henk is duidelijk en eerlijk, maar altijd met oog voor de ander. “Ik lever geen kritiek, ik geef feedback,” legt hij uit. “En ik vraag ook terug hoe ik overkom. Dat houdt je scherp.” Juist in lastige situaties ziet hij waar zijn werk betekenis krijgt. Conflicten worden gesprekken, misverstanden worden inzichten. “Dan denk ik: dit is waarom ik hier zit.”
Hoewel hij veel tijd achter systemen en administratie doorbrengt, blijft de techniek trekken. Op locatie meewerken, sparren met engineers en projectleiders, samen zoeken naar de beste interpretatie van normen. “Vier ogen zien meer dan twee,” zegt hij. “En in ons vak zit de winst vaak in hoe je iets bekijkt.”
Trots is Henk vooral op momenten waarop hij de ruimte krijgt om te groeien en die ook pakt. “Ik heb hier kansen gekregen en die heb ik met beide handen aangegrepen.” Wat hij bij SPIE waardeert, is dat hij zich nooit alleen heeft gevoeld. “Als je ergens op vastloopt, is er altijd iemand die meedenkt. Je wordt niet aan je lot overgelaten.”
Voor potentiële collega’s heeft hij een heldere boodschap. Het gaat niet om papieren of titels, maar om motivatie en verantwoordelijkheid. “Je kunt iemand alles leren, behalve willen.” Bij SPIE voelt hij de ruimte om samen te bouwen aan een team waarin mensen elkaar versterken.
En zolang hij elke dag met plezier naar zijn werk gaat, zit Henk precies waar hij moet zijn. “Voor mij is het simpel,” zegt hij. “Techniek is prachtig, maar het draait uiteindelijk altijd om de mens erachter.”